Choroby psychosomatyczne

Ja jeszcze wrócę na chwilę do chorób autoagresywnych. Spotkałam się z twierdzeniem, że choroby autoimmunologiczne mogą mieć źródło w czynnikach psychologicznych. Był o tym artykuł w Charakterach. Dotyczył choroby Hashimoto (autoagresywna choroba tarczycy).  Poniżej krótki cytacik z tego artykułu:

”Przyczyny chorób autoimmunologicznych, do których należy m.in. choroba Hashimoto, wciąż pozostają dla medycyny zagadkowe. Wielu naukowców doszukuje się ich źródła w czynnikach psychologicznych. Wiadomo wszak, że stres w zdecydowany sposób wpływa na nasz układ nerwowy, a jednocześnie na układ hormonalny i immunologiczny.
Stany depresyjne, złość, niepokój i inne negatywne emocje mogą bezpośrednio poprzedzać pojawienie się chorób autoimmunologicznych i pogorszenie ich przebiegu. Znany psychologom Wzór Zachowania „C” (WZC), choć kojarzony głównie z osobowościową podatnością na chorobę nowotworową, coraz częściej wskazywany jest jako czynnik wyzwalający także schorzenia autoimmunologiczne”.

Może jednak choroby psychosomatyczne i autoimmunologiczne mają wspólny mianownik?

Byc może. Stres ma na pewno wpływ na układ immunologiczny, z tym że raczej powoduje spadek odporności. Jednak w chorobach autoimmunologicznych występuje najczęściej nadreaktywnośc ukł, odpornościowego lub błąd w jego działaniu. A więc coś nieco innego.

Ale w ostatnio naukowcy doszukują się wieloczynnikowości różnych chorób. Tzn. bardzo radko jest tak że dana choroba ma tylko jedną przyczynę, np. patogenną bakterię albo wadliwy gen (pomijając urazy, gdzie przyczyna jest oczywista). Częściej jest to kombinacja czynników środowiskowych, genetycznych, psychogennych.

Bardzo więc możliwe że na występowanie Hashimoto mają swoje źródła równiez w psychice.

Nie do końca się zgadzam. wiele chorób ma jeden określony czynnik( określona mutacja, patogen).

Natomiast nasilenie objawów i ich przebieg mogą podlegać różnicowaniu pod wpływem czynników dodatkowych( np. trybu zycia, odżywiania, silnego stresu)

Część z chorób autoimmunologicznych rzeczywiście wykazuje tendencję do pojawiania się (pierwszy atak, nawrót) pod wpływem napięcia i stresu.Podobnie jest z nasileniem objawów...stres może je zaostrzać.

Zgadzam się, Listku :)

Nie chodziło mi o wszystkie choroby, tylko o niektóre i ogólną tendencję do szukania szerokiego spektrum czynników wpływających na przyczynę i przbieg.

Tak zgadzam się z wami. Stres okropnie zaostrza takie objawy i tworzy sie masakra w organizmie. Serce albo niewydala prawidłowo albo ma tzw uniesienia. "uniesienia ducha" to moje stwierdzenie. Nie wiem czy to niedokrwienie też nie wpływa na to ale wiem, że psychika NAPEWNO! Czesto tok naszego myślenia na to wpływa albo chopciazby sprośny myśli, głopsy, natretny myśli które moga byc olbrzymie na poczatku chorób przewlekłych z psychosomatycznymi.
Jedyny sposób to rozmowa z terapeuta bo samemu nie damy sobie radę, nie okłamujmy się. Terapeuci mają odpowiednią wiedzę a czesto sa tez dobre leki od lekarzów które to dobrze unormuja i będzie dobrze.

No i tak póżno spać nie powinno się chodzić,bo braki snu też zaostrzają objawy:)

wiesz co bardzo możlkiwe bo pamietam ze jak bylem w głębokiej schizofrenii to miałem póżno w nocy wyysokie lęki i serce mi jakoś skakało raz w nocy przynajmniej9wiem dziwnie to brzmi ale tak to wygląda i sie odczuwa!).

"Natomiast to nie jest tak że ktoś kto odczuwa dolegliwości psychosomatyczne "wymyślił je sobie" i świadomie je sobie wmówił"

dlaczego jedynie po części mogę się z tym zgodzic?bo nawet jeżeli człowiek ich sobie nie wymyslil to "sam do nich doprowadzil i wmowil" - racja, nieswiadomie. tak to juz jest, ze zaburzen nie nabywamy jako naszego grymasu, znacnzie czesciej one atakują.

ludzie zbyt czesto narzekaja na rzekoma depresje nie zdajac sobie sprawy z sedna sprawy, a zupelnie lekcewaza nerwicę. uwazam, ze wypadaloby sie zastanowic jak to jest... sluchajcie, autentycznie spotkalam sie z przypadkiem osoby, ktora wrecz ubiegala sie o zaswiadczenie o schizofreni, co spotykalo sie ze stanowcza odmowa, czesto tez ludzie doswiadczeni powaznymi zaburzeniami decyduja sie poddac i zdac na innych, co przeciez prowadzi do wegetacji, izolacji.. uswiadamianie choroby to tez etap bardzo delikatny i indywidualny...

Całkowicie się z Tobą zgadzam. Często choroby psychosomatyczne bagatelizowane są zarówno przez otoczenie, przez lekarzy, jak i przez samych chorych. Społeczeństwo, nasze, polskie, nie dojrzało chyba jeszcze do poważnego traktowania tego rodzaju zaburzeń. Chorzy ze swoimi dolegliwościami wielokrotnie są obiektem kpin i żartów.

I równie często nawet jeżeli zostana wzięci na poważnie sami skutecznie opierają się tezie że ich dolegliwości moga miec podłoże w psychice.