Siła wiary

Magdalena Suchorska

---

Ludzie od zarania dziejów wierzyli w moc talizmanów i amuletów. Miały one za zadanie bronić właścicieli/obdarowanych przed złymi duchami, wrogimi im ludźmi czy nieszczęściami.

Obserwujemy ostatnio szał na ozdoby ciała, które rzekomo niosą ze sobą jakąś moc. Zastanawiałam się, skąd nagle taki bum. Teraz wydaje mi się, że nie jest nowe zjawisko! Ludzie od zarania dziejów, w zasadzie na całym świecie, wierzyli w moc talizmanów i amuletów. Nosili je na ciele, przypinali do odzieży, malowali na skórze. Były to łańcuszki, pierścienie, sygnety, barwy plemienne, którymi zdobiono ciała zarówno żywych, jak i zmarłych. Miały one za zadanie bronić właścicieli/obdarowanych przed złymi duchami, wrogimi im ludźmi czy nieszczęściami.

W religii chrześcijańskiej wiara w moc amuletów/talizmanów lub noszenie ich jest grzechem. Jak więc nazwać medaliki, obrazki, obrazy, ołtarze, różańce – te duże i te małe (dziś można kupić pierścionek-różaniec)? Czyż ludzie nie noszą ich w tym samym celu? Dla pogłębienia swojej wiary w ich moc ochronną, a tym samym opiekę samego Boga. Dzieci niemal od zawsze dostawały przed komunią medaliki niosące przesłanie „Bóg ma cię w opiece”. Jednak to znaczenie ktoś im wcześniej musiał nadać.

Niektórzy tatuują swoje ciało, jedni ze względów czysto estetycznych, dla innych jest to rodzaj talizmanu. Każda dziara ma dla nich jakieś symboliczne znaczenie. Dziś część społeczeństwa kontynuuje ten trend, rysując na swoim ciele siłę i wiarę w pewne wartości. Inni noszą przy sobie talizmany – często są to drobne przedmioty, z pozoru bezwartościowe. Jednak dla właściciela taki przedmiot jest magiczny, już samo jego posiadanie daje siłę, przywołuje wspomnienia, dodaje otuchy, wyraża cenione wartości.

Sklepy jubilerskie oferują w tym względzie moc możliwości. Mam wrażenie, że wciągają nas w ogromną machinę komercji, wykorzystując fakt, że ludzie potrzebują „czegoś swojego”, jakiegoś amuletu, który ma rzecz jasna, różne przeznaczenie. Jedni noszą je na szczęście lub dla obrony przed nieszczęściem, inni jako wspomnienie miłych chwil albo przywołanie obecności nieobecnych (tzw. ewokacja, którą kiedyś miały za zadanie spełniać pierwotne amulety i talizmany), dla innych jest to wyraz wiary, czy obietnica przyszłości. Od pewnego czasu jeden z salonów jubilerskich przeżywa niesamowite oblężenie. Zastanowiło mnie, dlaczego akurat ten sklep nie może narzekać na brak klientów. Przecież sprzedawane są tam zwykłe blaszki, kawałki srebra czy innego metalu, które nie mają specjalnej wartości materialnej, nie mają mocy… Nie mają, dopóki ich nie kupisz. Wtedy naprawdę wypełniają się niewyobrażalną siłą, którą oddają właścicielowi w każdym trudnym momencie jego życia, są przy nim zawsze, kiedy ich potrzebuje. Taka biżuteria nabiera osobistego charakteru, przelewa się na nią symboliczną moc tego, co właśnie Tobie dodaje sił i energii, co jest Ci miłe dla serca, co koi rany duszy. A wydawałoby się się, że to taka mała, nic nieznacząca pierdółka… Jeśli Ci się tak wydaje, proponuję, abyś przypomniał(a) sobie jakiś przedmiot, który miał dla Ciebie osobistą wartość i powód, dla którego ją zyskał, a następnie spróbował(a) poczuć, jaką energią ten przedmiot potrafił Cię napełnić. Wszystko, czemu nadamy znaczenie, może stać się naszym osobistym amuletem/talizmanem, może dać nam niewyobrażalną i niezbędną w danej chwili siłę, która wesprze nas w naszych działaniach, właśnie wtedy, kiedy będzie nam to potrzebne. Może się tak stać, dzięki sile wiary. Wiem, bo sama uwierzyłam w siłę szkiełka, które otrzymałam z przykazaniem, że niesie właśnie taką moc – moc wspomnień, które mogę przywołać w każdej chwili, kiedy tylko na to szkiełko spojrzę.

I przestaje mnie dziś dziwić popularność salonów tatuażu czy sklepów z medalikami i amuletami. Zagubieni w machinie życia potrzebujemy jakiegoś niedorzecznego zapewnienia, że wszystko będzie dobrze, że mamy na to wpływ. A w świecie komercji i marketingu dla każdego znajdzie się coś, co będzie mógł obdarzyć znaczeniem i czerpać z tego siłę.

Magdalena Suchorska, studentka V roku psychologii na UAM w Poznaniu.
Interesuje się seksuologią i systemową terapią rodzin oraz mediacją w rodzinie. W przyszłości z tymi dziedzinami chciałaby wiązać swoją pracę.