Kiedy będę gotowa?

Anna Golan

---

Maja, pomimo udanego emocjonalnie związku z partnerem, odczuwa nieracjonalny strach przed seksem. Nasza Czytelniczka pyta o radę w Latarniku Annę Golan, psychologa i psychoterapeutę.

  Mam 21 lat. Między partnerem i mną jest głęboka więź emocjonalna, silne porozumienie i intymność. Mimo to ja boję się seksu. Jest to wielki, nieracjonalny strach. Kiedy spóźniał mi się okres, bałam się, że jestem w ciąży, chociaż nie mieliśmy żadnych stosunków. Antykoncepcja nie rozwiała moich lęków. Mój partner jest wyrozumiały. Oboje czujemy, że chcemy w przyszłości pobrać się. Czasem tylko widzę u niego niepokój i obawy o to, że nigdy nie będziemy uprawiać seksu, nawet po ślubie. Oczywiście, że będziemy – odpowiadam, ale wiem, że mój problem leży gdzieś głębiej. Odczuwam do seksu odrazę, nie kojarzy mi się z miłością, ale z czysto mechaniczną, zwierzęcą czynnością. Myślę, że to może mieć związek z faktem, że w dzieciństwie przypadkowo obejrzałam film pornograficzny puszczony przez koleżankę. Było to dla mnie wstrząsające. Wiem też, że razem z moim partnerem za szybko zaczęliśmy różnego rodzaju pieszczoty. Nie byłam wtedy na nie gotowa. Mam nadzieję, że wszystko z czasem zacznie się normować. Czy jest szansa, że opuści mnie strach, niechęć i poczucie winy?


ANNA GOLAN jest psychologiem, terapeutą, członkiem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego, konsultantem ds. rozwiązywania problemów HIV/AIDS. Prowadzi terapię zaburzeń seksualnych, pracuje jako wolontariusz w Stowarzyszeniu Lambda.

Droga Pani Maju,
Rozumiem, że jest Pani jeszcze przed inicjacją seksualną.
Ważniejsze od „kiedy” jest „jak” rozpoczynamy nasze życie seksualne. Głęboka więź emocjonalna z partnerem może przyczynić się do tego, aby Wasz pierwszy kontakt płciowy był dla Was pozytywnym doświadczeniem. Bardzo ważna jest też Pani motywacja do podjęcia tego kroku. Czy Pani sama chce bliskości fizycznej, czy też wydaje się Pani, że powinna do tego dążyć, bo partner oczekuje seksu, bo inni już to mają za sobą? Im wyższy poziom dojrzałości psychicznej osób tworzących związek, tym prawdopodobnie wyższy będzie poziom ich satysfakcji seksualnej. Obawy przed zajściem w ciążę wzmaga również to, że nie czuje się Pani samodzielna i niezależna. Mimo braku stosunków seksualnych stosujecie antykoncepcję. Czy jest to metoda antykoncepcji, którą Pani akceptuje? Jeżeli ma Pani wątpliwości co do jej skuteczności, być może warto skonsultować się z ginekologiem. Może Pani także uzyskać informacje na temat antykoncepcji, kontaktując się za pośrednictwem Internetu z edukatorami seksualnymi (www.ponton.org.pl). Doradzałabym także wizytę u terapeuty. Myślę, że skoro uważa Pani, że „problem leży gdzieś głębiej”, to warto dotrzeć do podłoża Pani lęków, bo nawet najbardziej racjonalne argumenty ich nie rozwieją.